Laatste voorbereidingen...

Naar aloude gewoonte toch nog tot een stuk in de nacht aan 't pakken geweest en slechts een paar uurtjes geslapen... Om 06:00... "ring ring" de wekker, veel te vroeg, zou later blijken...

Het laatste brood, een laatste sneetje ham, de laatste lik confituur en zelfs niet genoeg boter voor alle boterhammen... ja de koelkast is nu echt leeg... een uur nadat ik mijn ogen optrok kan de stroom uit en de deur dicht…

Pa brengt me bepakt en bezakt met de wagen tot aan Gent St Pieters, het perron van 07:29 staat er nog verlaten, tot dan nog tijd voor een laatste Belgische koffie (hhhm laatste?) en dan, na amper 20 minuutjes treinen reeds de stop in Brussel Zuid… ai ai, amper 20 minuutjes, een mens heeft geen waar meer naar zijn geld! (lol)

Incheckbalie blijkt pas om 09:00 de deuren te openen… gelukkig koffiebar in de buurt… nog even de lucht opsnuiven, een babbel tussendoor, beetje de beentjes strekken nu het nog kan en flink wat kopjes koffie (deze Belgische zijn nu echt de laatste voor enkele weken… hoewel… ik treur er niet om…) om de tijd te doden…

Stipt op tijd (10:25) sluit de trein de deuren en met vliegende vaart richting Parijs, nog geen 90 minuten later zit die rit er ook al op en ‘k heb niet eens de Franse grens zien passeren ;-)

Voor het eerst kennis gemaakt met Charles-de-Gaulle-by-day (de vorige keren steeds een quasi verlaten CdG om 23:45 ontmoet, waar aanschuiven voor bagage inchecken vrijwel onbestaand was) en nu versta ik waarom je steeds tijdig aanwezig moet zijn… toch wel een goed uur in de rij gestaan om te horen dat alle A-zetels reeds toegewezen zijn en ik enkel nog een 48F-venster ter beschikking heb… aw aw afwachten wat dat zal geven bij ’t slapen… maar ‘k ben ondertussen wel van mijn 29,800kg (wow… die weegschaal thuis werkt dus echt perfect want ik kwam uit op 29,600kg) verlost… hierover geen zorgen meer tot in Nouméa…

Op naar paspoortcontrole… geloof het of niet… maar na nog geen half uur zit ik al in taxfree… ppfff al die poespas over moeilijke controles, niets van aan! lol… en vanaf nu geen zorgen meer over mijn paspoortfoto… hehe, alleen maar hopen dat ze er bij de verdere controles ook zo over denken… fingers crossed…

Vliegtuig in, voor het eerst een blik van boven op de Eiffeltoren (ghoh… van op de grond lijkt die toch groter! GRIN) en klaar –willen of niet- voor een vlucht van bijna 12 uur, geheel in de staart van ’t vliegtuig, slechts 2 zetels… welke pas net voor ‘t opstijgen door een kleine enkel-Japans-sprekende-Japanner werd ingenomen… lap… daar gaat mijn kans op een liggende vlucht… Enkel Japans sprekend maar snurken blijkt een wereldtaal te zijn, en ‘k vermelde reeds dat hij klein was ook, maar dat snurken dat kan hij voor tien!!! En smikkelen en smekken voor minstens even veel… maar mijn “Shake no shio yaki” (eerste les Japans : Gekookte zalm met rijst en gestoomde groenten), tomatentatin, Camembert, een Madeleineke en platte kaas met mango smaken mij er niet minder om!

Na de laatste James Bond film, Casino Royal, oorpijn van te kleine koptelefoontje en enkele in-seat Tetris-spelletjes verder eindelijk de truc gevonden om dodo te doen… voeten tussen zetel en ’t venster, ‘t kussen op de armleuning, ’t hoofd daarop en 7 uur later wakker gemaakt worden voor ’t ontbijt… we zitten nog steeds op 37.000 voet en vliegen tegen net geen 1000 km per uur…

4/6/2007 : view on map : permalink : add a comment