Verdrinken in 't woud... eindelijk!

Schrik me wakker om 7 uur… ik wou vroeg vertrekken om me nog eens nar het zuiden te begeven en eindelijk de Verdronken Woud te bezoeken… dat bezoek plan ik nu al 7 jaar en was eigenlijk één van de redenen waarom ik indertijd voet aan wal wou zetten in Nieuw Caledonië… (en ondertussen wil ik hier eigenlijk niet meer weg LOL… alhoewel LOL?... de gedachte maandag het luchtruim te moeten kiezen stemt me eerlijk gezegd diepdroef in plaats van een schaterlach…)

Maar maandag is nu nog niet!... een kop cornflakes met melk achter de kiezen, enkele flesjes drank voor tijdens de wandeling in de rugzak en de auto in… onderweg een paar belegde broodjes voor deze middag gekocht en ’t stad uit… recht een monsterfile in… wegenwerken en massa’s vrachtwagens rijden links en rechts kriskras door elkaar heen… de ronde punten (en dat zijn er pakken meer dan bij ons!... bijna elke iets of wat kruispunt werd hier omgetoverd tot een rond punt) doen normaal gezien goed hun werk hier en laten het verkeer meer dan vlot verlopen… maar vandaag is anders… en net nu ik op hete kolen zit… op hete kolen en toch voel ik mij niet opgejaagd (Ghoh… ik moet dat in België ook eens proberen… maar ’t zal zeker wel weer meteen stressen zijn beeld ik mij in)…

11:00… de zon heeft zich achter de wolken verstopt tegen de tijd dat ik de ingang bereik maar nu maak ik geen omkeer! Nog een stukje rijden, goed beetje stappen en daar verrijst het… niettegenstaande het niet-blauwe water en idem ogende lucht, de niet-groene heuvels, de triestig uitziende aarde en de niet-zo-schitterend-wit-als-in-de-brochure bomen en stronken heeft deze omgeving een magische, feeërieke uitstraling… foto’s bij de vleet in de hoop dat er toch één fantastische zal tussen zitten om over enkele weken heimweevol te kunnen bij wegdromen…

De tijd vliegt en moet van m’n hart een steen maken en de terugweg aanvangen om tegen 16:00 thuis te proberen zijn… want ‘k wil voor sluitingstijd nog vlug een galerij in de stad binnenspringen… gelukt!

Meer dan aangenaam etentje… babbels over duizend-en-één dingen… ze hebben hier nog nooit van Site Seday in Rho gehoord en als ik de foto’s laat zien wil men er onmiddellijk heen vertrekken… (lol… misschien toch beter eerst een afspraak maken… ik laat al mijn gegevens en ze doen de groeten)…

Watte-witte wolken die zo voor het grijpen hangen, ver uit elkaar zodat de volle maan en de druk-bezaaide sterrenhemel een prachtig stilleven hier midden in de stad ten tonele geven… ik kijk er naar tot een goed stuk na middernacht…. (LOL… het begint hier een gewoonte te worden om zo laat te gaan slapen LOL)

5/4/2007 : view on map : permalink : add a comment